آموزش‌های کوتاه مدت تخصصی 
مسیری برای بهبود مستمر

مقدمه

گرچه امروزه افراد و سازمان‌ها مشغله زیادی دارند و مطالعه مقالات و مطالب طولانی خیلی زود آن‌ها را خسته یا منصرف می‌کند، خیلی خوشحالیم که این مطالب را برای مطالعه انتخاب کرده‌اید. اجازه بدهید پیش از آن که وقت بیشتری را برای مطالعه ادامه مطلب بگذارید دو موضوع را با شما در میان بگذارم. اول این که خلاصه‌ای از این مطالب در قالب اسلاید آماده شده و شما می توانید آن‌ها را در لینک‌ زیر ببینید. دیگر این که در این مقاله، مطالبی پیرامون عناوین زیر را خواهید یافت که سعی شده به صورت خلاصه و ساده بیان شود. خودمان را مکلف به همراهی و هماهنگی با شما می‌دانیم.

 

(آ) استراتژی آموزش‌های کوتاه مدت

(ب) اهمیت دوره‌ها و کارگاه های آموزش کوتاه مدت تخصصی

(پ) اهداف آموزش‌های کوتاه مدت.

(ت) نتایج حاصل از شرکت در دوره‌های آموزش کوتاه مدت

(ث) جمع بندی

خوب است بدانید چرا این مطالب را می نویسم. هرچقدر اواخر قرن بیستم و دهه اول قرن جاری عصر اطلاعات نامیده می‌شد، دهه دوم را عصر انفجار اطلاعات می‌نامند چرا که با پیشرفت عظیم دانش و تکنولوژی و ورود سیل آسای دانشگاه‌ها و مراکز علمی به فضای کسب‌وکار، رشد صنعت نیز سرعتی چند برابر پیدا کرده، چنان که در حوزه‌هایی مانند حوزه‌های مرتبط با نرم افزارها و کامپیوتر رشد تکنولوژی و ورود یک تکنولوژی جدید حتی ممکن است در کسری از یک روز انجام گیرد و بلکه در بسیاری از مواقع چند تکنولوژی جدید اما همسو همزمان وارد بازار می‌شوند. در چنین عصری که صنعت نیز خود را در چالشی بزرگ می‌بیند، آموزش‌های تخصصی و فناوری اطلاعات حرف اول را در کسب‌وکار می‌زنند و واحدهای مختلف کسب‌وکار در هر اندازه و شغلی باشند با هر گرایش خدماتی یا تولیدی نمی‌توانند دانستنی‌های خود را برای رقابت و ماندن در بازار کافی بدانند. به عنوان نمونه هنگامی که بخش بسیار بزرگی از بازار تولید گوشی و نرم افزارهای تلفن همراه در اختیار شرکت عظیم و قدرتمند نوکیا بود، این شرکت خود را غول این عرصه دید و تصور آن ها این بود که همه ابزارهای لازم برای منحصر به فرد ماندن در بازار را دارند اما به زودی این شرکت رو به ورشکستگی و از دست دادن بازار رفت و نسبت به رقبای جدی خودش خیلی زود عقب ماند تا جایی‌که امروزه در هیچ کجای دنیا آن‌ها رتبه یک محصول با خدمات در یک بازار رقابتی محسوب نمی شوند. بعد از تحلیل دلایل عدم توفیق، بزرگترین عامل ناکامی این شرکت توسط مسئولان آن عدم توجه به آموزش‌های بروز و تکیه بر توانایی‌های خویش دانسته شد.

     امروزه سازمان‌هایی می‌توانند موفقیت روزافزون و مستمر در بازار رقابت داشته باشند که متناوباً خود را با روش‌های نوین کسب‌وکار مسلح کنند و مهارت مناسبی در فناوری اطلاعات داشته باشند. این موضوع، حتی در مورد دانش‌آموختگان مراکز آموزشی نیز صدق می‌کند. عدم توانمندی و نداشتن مهارت‌های لازم برای ورود به بازار کار از مشکلات امروز فارغ التحصیلان دانشگاهی است که به افزایش آمار بیکاری آن‌ها دامن می‌زند. کلید حل این مشکل به زعم کارشناسان کسب‌وکار، مهارت آموزی است.

     دوره‌های آموزشی کوتاه مدت یک حرکت راهبردی جدی و موثر در توسعه کشور در بخش تولید، صنعت و اجرا شمرده می‌شوند که به ارتقاء کیفیت خدمات و محصولات، ارتقاء فرهنگ سازمانی و رفتار در محیط کسب‌وکار کمک شایانی می‌کنند. یک دوره آموزشی تخصصی دوره‌ای آزاد و غیر رسمی است که متناسب با نیاز مشاغل، به صورت کاربردی اجرا می‌شود و هدف آن افزایش کارایی و اثربخشی پرسنل واحدهای کسب‌وکار تولیدی یا خدماتی در راستای اهداف کلان واحد تولیدی یا خدماتی است.

(آ) استراتژی آموزش‌های کوتاه مدت

خوب است بدانید که اهداف و روش‌های مختلفی که در اجرای دوره‌های آموزش کوتاه مدت تعقیب می شوند زیر چتر استراتژیک «افزایش کارآیی» و «اثربخشی» جمع می شوند تا باعث « بهبود مستمر» واحد تولیدی یا خدماتی کسب‌وکار گردند. همچنین واحدهای مختلف کسب‌وکار با انجام یا شرکت در آموزش‌های حین کار، تلاش می‌کنند تا علاوه بر ایجاد تعهد و حس مسئولیت‌پذیری و مشارکت در کارکنان واحد تولیدی یا خدماتی خود، توازن نسبی بین ثبات و نوآوری ایجاد کنند تا به این ترتیب ضمن پایدار نگه داشتن بازار فعلی با ارتقاء و تنوع در محصولات یا خدمات، به توسعه کسب‌وکار خود کمک کنند.

(ب) اهمیت دوره‌ها و کارگاه های آموزش کوتاه مدت تخصصی

گرچه امروزه هم در مراکز آموزش و پرورش و هم در دانشگاه‌ها آموزش‌های زیادی به دانش آموزان و دانشجویان داده می‌شود اما بایستی پذیرفت که این آموزش‌ها حتی آن‌ها که در قالب آزمایشگاه و کارگاه ارائه می‌گردند نمی‌توانند افراد را برای ورود به بازار کار آماده کنند و گرنه فارغ التحصیلان دانشگاه‌ها که دارای سطوح آموزش عالی و تخصصی نیز هستند بالاترین رقم بیکاران کشور را تشکیل نمی‌دانند. از این رو آموزش‌های کوتاه مدتی که بتوانند به عنوان مکمل آموزش‌های عمومی آنان را برای ورود به کسب‌وکار و بازار آماده کنند اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کنند. برخی از مهمترین دلایل اهمیت آموزش‌های تخصصی کوتاه مدت چنین‌اند:

(۱) انتخاب این آموزش‌ها و حتی طراحی برنامه اجرایی آن ها توسط خود واحدهای کسب‌وکار انجام می شود و لذا در این دوره‌ها آموزشی کاملاً متناسب با نیاز واحد تولیدی یا خدماتی ارائه می‌گردد.

(۲) فراگیری مهارت‌ها و تخصص‌های مورد نیاز یک واحد کسب‌وکار در زمانی کوتاه و در صورت صلاحدید واحد کسب‌وکار در محل خود واحد انجام می‌شود تا با کمترین هزینه و صرف انرژی، حداقلِ نیازها برآورده گردند.

(۳) آموزش‌های کوتاه مدت سازگاری و شایستگی علمی افراد را به طور ملموسی افزایش می دهند.

(۴) فراگیری دانش و مهارت‌های تخصصی در آموزش‌های کوتاه مدت، در راستای اهداف یک سازمان، شرکت یا هر واحد کسب‌وکار تولیدی یا خدماتی نقش بسزایی در هماهنگ ساختن پرسنل و منابع انسانی با اهداف سازمانی دارد.

(۵) محتوای این آموزش‌ها نه تنها کارآموزان را با یافته‌های جدید علمی هماهنگ می‌سازد بلکه با تغییر نگرش آن‌ها به موضوع مورد آموزش، توانایی افراد را برای خلاقیت، ابتکار و نوآوری افزایش می دهد.

 

     پیامد قطعی یک آموزش کوتاه مدت تخصصی ایجاد امکانی سازنده برای تبادل نظر و تجارب در میان شرکت‌کنندگان و بهره برداری از آن برای رشد و پیشرفت واحد کسب‌وکار است.

دوره آموزشی مدلهای پول درآوردن

(پ) اهداف آموزش‌های کوتاه مدت

ممنونم که تا به این جای مقاله را با من همراه بوده‌اید. در این بخش، نگاهی کوتاه به اهدافی خواهیم داشت که آموزش‌های کوتاه مدت آن ها را تعقیب می کنند. هدف کلی و نهایی همه این آموزش‌ها بهبود مستمر راندمان محیط و محتوای کسب‌وکار است. اما برای رسیدن به این هدف بزرگ قدم‌هایی به نسبت کوچکتر و شدنی‌تر برداشته می‌شود که برخی از این قدم های کوچکتر که مسیر را برای رسیدن به هدف بزرگتر هموار می‌کنند، در ادامه فهرست‌وار بیان می شوند:

(۱) تربیت نیروی متخصص آشنا به فناوری های نوین حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات.

(۲) ارتقاء سطح کیفی سرمایه انسانی از طریق افزایش سطح توانایی، دانش و مهارت منابع انسانی.

(۳) افزایش کارایی و اثربخشی در ارائه خدمات.

(۴) بهبود مهارت‌ها و نگرش پرسنل و همچنین سطح مسئولیت‌پذیری آنان در راستای گسترش باورها و ارزش‌های واحد کسب‌وکار.

(۵) توانمندسازی مدیران برای ایفای موثر نقش‌ها و وظایف مدیریتی.

(ت) نتایج حاصل از شرکت در دوره‌های آموزش کوتاه مدت

نمی دانم متوجه شده‌اید یا خیر. دوره‌های کوتاه مدت مباحث علمی متنوع و مورد نیاز شرکت‌کنندگان را به صورت فشرده آموزش می‌دهند. البته رسیدن هر چه بیشتر به چنین هدفی نیازمند دقت کافی در تنظیم محتوای آموزشی دارد. همچنین این دوره‌ها در ارتقاء آگاهی و توانایی‌های شرکت‌کنندگان در موضوع مورد آموزش بسیار تاثیرگذار هستند و در عرصه پیشگیری یا حل معضلات و مشکلاتی که معمولاً در حوزه موضوع آموزش مطرح می‌شوند و برطرف ساختن آن‌ها نیازمند آگاهی و کسب تجربه کافی است، موثر هستند. برخی دیگر از نتایج ملموسی که شرکت در دوره‌های آموزشی کوتاه مدت نشان داده است عبارت‌اند از:

(۱) افزایش میزان کمی و کیفی تولید و امور محوله و حرکت به سوی بهبود مستمر.

(۲) بهبود واضح روش‌های عملیاتی در ارتقاء خدمات فنی، تحقیقاتی، بازاریابی، فعالیت های تولیدی، تحقیق و توسعه، کسب درآمد، خلاقیت و ….

(۳) بهبود روابط کاری و ایجاد روحیه همکاری بین کارکنان.

(۴) تقلیل ضایعات و هدر رفت منابع در تولید و حوادث محیط کار.

(۵) بهبود کانال‌های توزیع محصولات و خدمات و نیز ارتباط با مشتریان.

(۶) افزایش رضایت شغلی و همبستگی بیشتر کارکنان با اهداف واحد کسب‌وکار تولیدی یا خدماتی.

(۷) کم شدن تعارض بین خواسته کارکنان و اهداف مدیران محیط کسب‌وکار.

(ث) جمع‌بندی

قاعده ساده‌ای وجود دارد. این که «تغییر کنیم پیش از آن که مجبور به تغییر شویم!». اما لازم است تغییرات با بهره‌گیری از دانش، با برنامه‌ریزی و هماهنگی در جهت اهدافی که به پیشرفت کسب‌وکار می‌انجامد، انجام گیرند و آموزش‌های کوتاه مدت ابزاری برای انجام این فرآیند از طراحی تا رسیدن به هدف و ارزیابی آن هستند.

     در پایان خبر خوبی برای شما دارم. موسسه ایده بنیان راشا به عنوان نخستین موسسه فعال در حوزه تحقیقات فضای کسب‌وکار در منطقه شهریار و حومه دارای کادر آموزشی متخصص و مجربی است که آموزش را به محل کسب‌وکار شما می‌آورد. در هر حوزه‌ای که نیاز به آموزش‌های تخصصی می‌بینید به ما اطلاع دهید تا با کمال میل با شما همکاری نموده و نیازهای آموزشی شما را برطرف سازیم.

 

روش مدرن تامین مالی کارآفرینان تازه‌کار

 

همه ما به نوعی با تامین مالی از طریق تعداد زیادی از افراد، که در ادبیات اقتصادی امروز از آن به‌عنوان تامین سرمایه جمعی(Crowdfunding) یاد می‌شود، آشنایی داریم.

به‌عنوان نمونه فعالیت‌های خیریه، گونه‌ای از مشارکت عمومی است که به‌منظور تامین میزان معینی از پول از منابع خرد با تعداد بالای مشارکت به‌کار گرفته می‌شود. هدف جمع‌آوری پول تعیین‌کننده ماهیت اقتصادی یا غیراقتصادی بودن آن است. با این حال تامین سرمایه جمعی پدیده‌ای نوین تلقی می‌شود و بسیاری از کشورها در سال‌های گذشته اقدامات مختلفی را برای تسهیل به‌کارگیری آن در دستور کار قرار داده‌اند.  به گزارش دنیای اقتصاد، از تامین سرمایه جمعی تعاریف متعددی ارائه شده است که بیشتر آنها نقاط مشترک زیادی دارند. به‌طور عام فرآیندی که کارآفرین فردی یا سازمانی با درخواست و جمع‌آوری پول یا سایر منابع(برون‌سپاری جمعی) از سرمایه‌گذاران در قبال پرداخت نقدی یا غیرنقدی بازده سرمایه‌گذاری اقدام به تامین مالی پروژه خود می‌کند و به‌طور خاص به معنی به‌کارگیری پلت‌فرم اینترنتی به‌عنوان واسط (Intermediary Platform) برای تامین سرمایه از آورده‌های کوچک تعداد زیادی از افراد تعریف می‌شود.

 

تامین سرمایه جمعی چهار گونه اصلی دارد:

  1. اهدامحور (Donation-Based):افراد مبالغی را به‌منظور حمایت از طرح‌ها، فعالیت‌ها و برنامه‌هایی که تمایل به حمایت از آنها دارند اختصاص می‌دهند. از نمونه‌های این روش تامین مالی مدرسه‌سازی و توسعه زیبا‌سازی شهر هستند.

  2. پاداش‌محور(Reward-Based): افراد به‌منظور دریافت پاداش، جایزه، کالا یا خدمات در آینده به سرمایه‌پذیر کمک می‌کنند. به‌عنوان مثال به ازای سرمایه‌گذاری، سرمایه‌پذیر اولین محصول تولیدی را بدون دریافت پول در اختیار سرمایه‌گذار قرار می‌دهد.

  3. بدهی‌محور (Debt-Based): افراد به‌منظور دریافت بازده (بهره) اما با نرخ کمتر از نرخ بهره بازار پولی، سرمایه‌گذاری می‌کنند همچنین نیاز به فراهم کردن لیست بلندی از اسناد و وثیقه‌ها در آن وجود ندارد.

  4. سهام‌محور (Equity-Based):افراد به‌ازای دریافت بخشی از سهام (سهم، سهم قرضه) به‌طور مستقیم یا غیر‌مستقیم در شرکت درحال تاسیس و نوپا اقدام به سرمایه‌گذاری می‌کنند.

تامین مالی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های کسب‌و‌کار‌های نوپا است و بسیاری از کارآفرینان از تامین سرمایه اولیه باز می‌مانند؛ زیرا اولا اغلب کارآفرینان نمی‌توانند شرایط لازم برای دریافت سرمایه از صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر را احراز کنند دلیل آن این است که یا نمی‌توانند محصول یا خدمتی تولید کنند که مقیاس‌پذیر(قابلیت عرضه به بازار در مقیاس اقتصادی) باشد یا اساسا پتانسیل تولید ارزش بالای سرمایه‌گذاری را برای صندوق‌ها ندارند. ثانیا تعداد صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطر‌پذیر در مقایسه با کارآفرینانی که به دنبال تامین سرمایه هستند اندک است و در نهایت به‌دلیل ریسک بالای کسب‌و‌کارهای کارآفرینانه به‌خصوص در مراحل آغازین، تمایل نهادهای مالی و صندوق‌های سرمایه‌گذاری برای پرداخت وام یا تامین سرمایه اندک است.

در بسیاری از کشورها با توجه به کاهش دسترسی به سرمایه‌گذاران فرشته (Angel Investors) و همچنین صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر (Venture Capital) بعد از بحران مالی سال ۲۰۰۸، تامین سرمایه جمعی تبدیل به اساسی‌ترین منبع تامین سرمایه برای استارت‌آپ‌ها شده است. در کشور هم به دلایل کمابیش مشابه اقتصادی تامین مالی کارآفرینانه بسیار دشوار است که حرکت به سوی تامین مالی جمعی را به امری ضروری تبدیل کرده است.از منظر نظری و با توجه به الگوی مراحل جذب سرمایه از سوی کارآفرین می‌توان درک بهتری از موقعیت و اهمیت تامین مالی جمعی به‌دست آورد. کارآفرین در ابتدا از طریق جذب سرمایه از محل دارایی‌های خود، دوستان و آشنایان اقدام به آغاز کسب‌و‌کار خود می‌کند. در گام بعدی سرمایه‌گذاران فرشته و برخی سرمایه‌های بذر (Seed Capital) به توسعه خدمت یا محصول کارآفرین کمک می‌کنند. با بزرگ‌تر شدن مقیاس کسب‌و‌کار و افزایش صرفه و مقیاس اقتصادی، حجم سرمایه مورد‌نیاز برای توسعه کسب‌و‌کار افزایش پیدا می‌کند که در این مرحله صندوق‌های سرمایه‌گذاری مخاطره‌پذیر و سایر الگوهای تامین منابع ایفای‌نقش می‌کنند. در نهایت در صورت موفقیت کارآفرین شرکت به مرحله عرضه اولیه سهام خواهد رسید. اما با توجه به بحران‌های مالی و اقتصادی، فاصله میان سرمایه‌گذاری‌های فردی با سایر سرمایه‌گذاری‌ها افزایش پیدا می‌کند. به عبارت دیگر شکافی میان مراحل تامین سرمایه به‌وجود می‌آید که می‌توان آن را با تامین سرمایه جمعی پوشش داد.بازار برای تامین سرمایه جمعی در سال‌های اخیر از رشد و توسعه قابل‌توجهی برخوردار بوده است.

به‌منظور ایجاد تصویری از اهمیت این نوع تامین مالی می‌توان به رشد حجم این بازار توجه کرد؛ سال ۲۰۰۹ حجم آن ۵۳۰ میلیون دلار بوده، این درحالی است که به‌طور متوسط حجم این بازار هر سال ۲ برابر شده است. در مطالعه‌ای از سوی مورگان استنلی پیش‌بینی شده است که تا پایان سال ۲۰۲۰ اندازه بازار به رقمی در بازه ۱۵۰ تا ۴۹۰ میلیارد دلار خواهد رسید. در ایالات متحده تامین مالی جمعی از طریق بدهی در سال ۲۰۱۳ به میزان ۵/ ۳ میلیارد دلار در مقایسه با ۲/ ۱ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۲ بوده است. رشد چشمگیر بازار تامین مالی جمعی بیانگر ظهور روش جدید و مهمی در مقایسه با نهاد‌های مالی سنتی است. به عبارت دیگر ویژگی اصلی تامین سرمایه جمعی عدم حضور نهادهای مالی سنتی مانند بانک‌ها است.

گرایش افراد به سرمایه‌گذاری و دریافت سرمایه از مسیر تامین سرمایه جمعی نتیجه دو عامل مهم است. اول آنکه نقل و انتقال از طریق بانک‌ها هزینه‌های پولی و زمانی زیادی را برای طرفین در مقایسه با راهکار جدید دارند، ثانیا بازار تامین سرمایه جمعی به‌عنوان پناهگاهی برای کارآفرینان است که نتوانستند از طریق کانال‌های سنتی سرمایه‌گذار، سرمایه لازم را برای کسب‌و‌کارخود جمع کنند.تامین مالی جمعی در عمل بازار دوطرفه (Two-Sided Market) به حساب می‌آید که در آن دو گروه متفاوت در یک شبکه و از طریق پلت‌فرم اینترنتی با یکدیگر تعامل دارند. این به آن معنا است که طرفین تامین و دریافت سرمایه تبادلات مالی و اطلاعاتی خود را از طریق پرتال واسط انجام می‌دهند. پلت‌فرم هم می‌تواند بازار دیجیتال باشد و هم می‌تواند وب‌سایتی برای انتقال پول یا واسطه یا کارگزاری برای برقراری ارتباط میان سرمایه‌گذار و کارآفرین. بازار دوطرفه در این حالت شامل کاربران طرف تامین‌کننده پول می‌شود که بعد از تجمیع ارزش بالایی برای طرف دریافت‌کننده پول ایجاد خواهد کرد.

به‌طور کلی فرآیند سرمایه‌گذاری این‌گونه است: در ابتدا کارآفرین‌ها اعم از فردی یا سازمانی پروژه خود را کامل شفاف‌سازی می‌کنند(تمامی اطلاعاتی که سرمایه‌گذاران برای ارزیابی به آن احتیاج دارند که معمولا نهاد ناظر لیستی از موارد لازم را منتشر می‌کند). پلت‌فرم با ارزیابی و غربال اولیه برخی پروژه‌ها را انتخاب خواهد کرد و از طریق پایگاه اینترنتی به اطلاع عموم می‌رساند. در نهایت سرمایه‌گذاران در دوره زمانی مشخص با ارزیابی و برآوردهای خود، طرح‌هایی را گزینش و به آنها مبلغی را اختصاص می‌دهند.

در سیستم‌های سرمایه‌گذاری مرسوم، سرمایه‌گذاران باید یا افرادی باشند که دارای مجوز رسمی از نهاد ناظر باشند، مانند سرمایه‌گذاران فردی فرشته، یا از طریق کارگزاری‌ها اقدام به سرمایه‌گذاری کنند. با توجه به دشواری‌های یاد شده در بالا، عملا تامین مالی از این راه برای کارآفرینان هزینه‌بر و دشوار است. تامین سرمایه جمعی با به‌کارگیری اینترنت، امکان درگیر شدن تعداد زیادی از افراد را فراهم می‌آورد که شانس موفقیت تامین مالی را افزایش می‌دهد. همچنین پیچیدگی‌ها مربوط به تخصص سرمایه‌گذار تا حد قابل‌توجهی کاهش پیدا می‌کند که متعاقبا دسترسی افراد بیشتری برای سرمایه‌گذاری را فراهم می‌آورد.

در کنار مزیت‌های تامین سرمایه جمعی، عواملی وجود دارند که میزان ریسک سیستماتیک (ریسک اندازه بازار، نقدشوندگی، شفافیت و آگاهی، رفتاری، ارتباط متقابل(Interconnectedness) و تضاد منافع) را به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای افزایش خواهند داد. به علاوه حجم بالای ارزش پولی و رشد چشمگیر بازار تامین سرمایه جمعی توجه قانون‌گذاران در کشورهای مختلف را به سمت آن معطوف کرده است. از یکسو تامین سرمایه جمعی به‌عنوان فرصتی ارزشمند برای تامین مالی کسب‌و‌کارهای نوپا است که تاکنون با محدودیت‌های زیادی روبه‌رو بوده‌اند و از سوی دیگر قانون‌گذاران را نگران خسارات محتمل کرده است که به‌دلیل نبود چارچوب قانونی مشخص، حقوق سرمایه‌گذاران را تهدید می‌کند. در نتیجه نیاز به قانون و چارچوب معین به‌منظور مدیریت، ایجاد هماهنگی و هم گرایی میان فعالیت‌های تامین سرمایه و حمایت از سرمایه‌گذاران امری ضروری و لازم است که بی‌شک در حیطه وظایف قانون‌گذاران خواهد بود.

در کشور نیز راهکار تامین سرمایه جمعی می‌تواند به رشد و توسعه کسب‌و‌کارهای نوپا کمک شایانی کند؛ در حال حاضر در متن قوانین مالی کشور هیچ موردی به ملاحظات قانونی و حقوقی این نوع تامین سرمایه نپرداخته است. از طرفی اکنون عده‌ای اقدام به راه‌اندازی پلت‌فرم‌های تامین مالی کرده‌اند که هم از منظر اسلامی و هم الزامات قانونی دارای شبهات بسیار هستند که می‌تواند محلی برای ایجاد مسائل حقوقی و قانونی شود.به علاوه درکنار بحث‌های حقوقی، آشنایی با فرآیند‌های تامین مالی کارآفرینانه برای ایجاد و توسعه درک بهتر امری لازم و ضروری است و نبود این درک باعث خواهد شد که قوانین حقوقی صرف، توان پاسخگویی به مسائل را به شکل درست نداشته باشند.در نتیجه به‌منظور جلوگیری از تبعات ناخوشایند اجتماعی، مالی و حقوقی و همچنین اتلاف منابع مالی و غیرمالی، نیاز به ایجاد ارتباط عملیاتی میان تامین مالی از نگاه کارآفرینانه و چارچوب حقوقی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

 

مرجع: اقتصاد آنلاین